Откриена најстарата кафеана, постоела уште пред 5000 години

[et_pb_section fb_built=”1″ admin_label=”section” _builder_version=”3.22″ global_colors_info=”{}”][et_pb_row admin_label=”row” _builder_version=”3.25″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”3.25″ custom_padding=”|||” global_colors_info=”{}” custom_padding__hover=”|||”][et_pb_text _builder_version=”4.14.8″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ sticky_enabled=”0″]

На само половина метар под земја, археолозите открија остатоци од кафеана за која се верува дека датира од 2700 година п.н.е. 

Јавната гостилница е пронајдена во античкиот град Лагаш, во денешен Ирак.

„Се состои од голема заедничка просторија каде што веројатно се јаделе оброците“, изјави Сара Пицименти од Универзитетот во Пиза за Би-Би-Си.

Таа е една од истражувачите кои пет години го проучувале античкиот град како дел од археолошкиот проект Лагашки.

Лагаш бил еден од најголемите и најстарите градови во јужна Месопотамија и еден од најраните урбани центри во светот. Тој бил дел од сумерската цивилизација, збирка на градови-држави околу реките Тигар и Еуфрат, која траела од доцниот неолит до раното бронзено време.

Новите техники, како што се сликањето со дрон и магнометриската анализа, им овозможија на археолозите да „ѕирнат“ во земјата без да копаат. Кога ја откриле таверната, ископале клупи, еден вид глинест фрижидер, фурна и остатоци од садови за чување храна, на кои сè уште имало остатоци од храна. „Благодарение на керамиката од одреден тип пронајдена на локацијата и глиптичката уметност (резби и гравури во скапоцени камења), нема сомнеж дека пабот е стар речиси 5.000 години“, изјави директорката на проектот Холи Питман за Би-Би-Си.

Но, како функционирал уредот за ладење без струја?

Глинениот сад за ладење или фрижидерот во тенџере се базираше на испарување. Античкиот фрижидер имал два контејнери. Надворешниот сад, обложен со влажен песок, содржел внатрешен контејнер, кој бил застаклен за да не влезе течност и во него се оставала храна. Испарувањето на надворешната течност ја привлече топлината на внатрешниот сад. Сè што може да се излади во овие контејнери.

Покрај рерната и глинениот фрижидер, археолозите пронајдоа уште една просторија со контејнери за храна, чаши и тегли. И не беа празни. „Најдовме повеќе од 100 садови со остатоци од храна, што нè тера да веруваме дека ова место било наменето за луѓето од тоа време кои сакале да влезат и да имаат што да јадат или пијат“, вели Пицименти. Местото не може да биде домашно готвење, рече таа, „поради огромната количина на храна што беше подготвена“.

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]

[et_pb_section fb_built=”1″ admin_label=”section” _builder_version=”3.22″ global_colors_info=”{}”][et_pb_row admin_label=”row” _builder_version=”3.25″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”3.25″ custom_padding=”|||” global_colors_info=”{}” custom_padding__hover=”|||”][et_pb_text _builder_version=”4.14.8″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ sticky_enabled=”0″]

На само половина метар под земја, археолозите открија остатоци од кафеана за која се верува дека датира од 2700 година п.н.е. 

Јавната гостилница е пронајдена во античкиот град Лагаш, во денешен Ирак.

„Се состои од голема заедничка просторија каде што веројатно се јаделе оброците“, изјави Сара Пицименти од Универзитетот во Пиза за Би-Би-Си.

Таа е една од истражувачите кои пет години го проучувале античкиот град како дел од археолошкиот проект Лагашки.

Лагаш бил еден од најголемите и најстарите градови во јужна Месопотамија и еден од најраните урбани центри во светот. Тој бил дел од сумерската цивилизација, збирка на градови-држави околу реките Тигар и Еуфрат, која траела од доцниот неолит до раното бронзено време.

Новите техники, како што се сликањето со дрон и магнометриската анализа, им овозможија на археолозите да „ѕирнат“ во земјата без да копаат. Кога ја откриле таверната, ископале клупи, еден вид глинест фрижидер, фурна и остатоци од садови за чување храна, на кои сè уште имало остатоци од храна. „Благодарение на керамиката од одреден тип пронајдена на локацијата и глиптичката уметност (резби и гравури во скапоцени камења), нема сомнеж дека пабот е стар речиси 5.000 години“, изјави директорката на проектот Холи Питман за Би-Би-Си.

Но, како функционирал уредот за ладење без струја?

Глинениот сад за ладење или фрижидерот во тенџере се базираше на испарување. Античкиот фрижидер имал два контејнери. Надворешниот сад, обложен со влажен песок, содржел внатрешен контејнер, кој бил застаклен за да не влезе течност и во него се оставала храна. Испарувањето на надворешната течност ја привлече топлината на внатрешниот сад. Сè што може да се излади во овие контејнери.

Покрај рерната и глинениот фрижидер, археолозите пронајдоа уште една просторија со контејнери за храна, чаши и тегли. И не беа празни. „Најдовме повеќе од 100 садови со остатоци од храна, што нè тера да веруваме дека ова место било наменето за луѓето од тоа време кои сакале да влезат и да имаат што да јадат или пијат“, вели Пицименти. Местото не може да биде домашно готвење, рече таа, „поради огромната количина на храна што беше подготвена“.

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]