Тројца матуранти креираа паметна ракавица која го „чита“ знаковниот јазик на глувонемите и го претвора во текст

Владимир Донев, Владимир Вешоски и Никола Бансколиев се тројца матуранти од скопското електротехничко училиште „Михајло Пупин“ кои, заедно со својата професорка Стефана Христовска, креираа паметна ракавица, која го „чита“ знаковниот јазик и го претвора во текст. Идејата на оваа иновација, велат матурантите, е да им ја олесни комуникацијата на сите глувонеми лица и да им овозможи многу полесно да се разберат со лицата кои можат да слушаат и да зборуваат, а не го разбираат знаковниот јазик.

Во интервју за Иновативност, еден од тројцата матуранти, Владимир Донев, вели дека во план им е да ја доусовршуваат нивната иновација, ракавицата да ја направат уште повеќе достапна за користење за лицата со оштетен слух и говор и да продолжат со своето образование и креирање на нови проекти.

Паметната ракавица е наша иновација која ги преведува знаците од знаковниот јазик на глувонемите лица со помош на флекс сензори и забрзувач (accelerometer). Вредностите на флекс сензорите варираат со движењето на прстите и стисокот, со што на дисплејот се појавува саканата буква, а улогата на забрзувачот е да ја одредува позицијата и аголот на раката. Во комбинација на двете ракавицата има можност да преведува букви, исто како и цели зборови и фрази, објаснува Донев.

За тоа како дошле на идеја да креирате ваков тип на помагало, тој рече: Секоја учебна година Џуниор Ачивмент Македонија организира натпревар за најдобри ученички компании на кој учествуваат ученици од средни училишта. Сите ученички компании треба да понудат производ или услуга, а после неколку фази од натпреварот само најдобрите одат во финале кои се претставуваат пред жири комисија и на штандови. Идејата беше на нашата професорка Стефана Христовска која го состави тимот и предложи да изработиме паметна ракавица за лицата со оштетен слух и говор со која ќе учествуваме и на натпреварот. Сакавме на овие луѓе да им овозможиме полесна комуникација, а притоа и да направиме нешто иновативно и практично. Секој во тимот имаше различна задача при изработката и тоа беше големо искуство за нас. Научивме многу работи и мило ни е што ја прифативме идејата.

Владимир Донев, Владимир Вешоски и Никола Бансколиев се тројца матуранти од скопското електротехничко училиште „Михајло Пупин“ кои, заедно со својата професорка Стефана Христовска, креираа паметна ракавица, која го „чита“ знаковниот јазик и го претвора во текст. Идејата на оваа иновација, велат матурантите, е да им ја олесни комуникацијата на сите глувонеми лица и да им овозможи многу полесно да се разберат со лицата кои можат да слушаат и да зборуваат, а не го разбираат знаковниот јазик.

Во интервју за Иновативност, еден од тројцата матуранти, Владимир Донев, вели дека во план им е да ја доусовршуваат нивната иновација, ракавицата да ја направат уште повеќе достапна за користење за лицата со оштетен слух и говор и да продолжат со своето образование и креирање на нови проекти.

Паметната ракавица е наша иновација која ги преведува знаците од знаковниот јазик на глувонемите лица со помош на флекс сензори и забрзувач (accelerometer). Вредностите на флекс сензорите варираат со движењето на прстите и стисокот, со што на дисплејот се појавува саканата буква, а улогата на забрзувачот е да ја одредува позицијата и аголот на раката. Во комбинација на двете ракавицата има можност да преведува букви, исто како и цели зборови и фрази, објаснува Донев.

За тоа како дошле на идеја да креирате ваков тип на помагало, тој рече: Секоја учебна година Џуниор Ачивмент Македонија организира натпревар за најдобри ученички компании на кој учествуваат ученици од средни училишта. Сите ученички компании треба да понудат производ или услуга, а после неколку фази од натпреварот само најдобрите одат во финале кои се претставуваат пред жири комисија и на штандови. Идејата беше на нашата професорка Стефана Христовска која го состави тимот и предложи да изработиме паметна ракавица за лицата со оштетен слух и говор со која ќе учествуваме и на натпреварот. Сакавме на овие луѓе да им овозможиме полесна комуникација, а притоа и да направиме нешто иновативно и практично. Секој во тимот имаше различна задача при изработката и тоа беше големо искуство за нас. Научивме многу работи и мило ни е што ја прифативме идејата.