Биертан, прекрасно село во познатиот романски регион Трансилванија, има свој лек за разводите наречен „брачен затвор“, каде што паровите чии бракови не функционирале биле затворани со недели за да ги решат своите проблеми.

Иако звучи како кошмар, решението било доста ефикасно бидејќи во период од 300 години само еден пар се развел.

Локалниот епископ бил тој што ги затворал луѓето, каде што тие поминувале 6 недели работејќи на оживување на својот брак. Додека биле таму, морале да делат сè, од перница и чинија до маса.

Иако разводот бил дозволен под одредени околности, како што е неверството, било пожелно паровите да се обидат да ја спасат својата заедница. Така, сопружниците што барале развод доброволно ќе го посетеле бискупот, кој ќе ги испрател во брачен затвор за да видат дали можат да ги пребродат разликите.

Ако одлучеле да се разведат по долгите недели поминати в затвор, мажот морал да ѝ плати на жената половина од заработката. Во општество каде што мажите ја играле улогата на хранител на семејството, ова требало да биде сигурност дека жените и децата ќе бидат заштитени. Но, ако мажот повторно се оженел и се развел, тогаш втората жена немало да добие ништо.

Во секој случај, „брачниот затвор“ бил толку успешен, што во три века имало само еден развод.

Се шпекулирало дека сопружниците што биле во „брачен затвор“ избирале да не се разведат од практични причини. Да се биде затворен шест недели значело дека е изгубено време кое можело да се искористи за работа на посевите, што можело да доведе до недостиг на храна за следната година.

Така, се вршел сопружниците што поскоро да се смират за да излезат од затворот и да се вратат на работа. Ако успееле да постигнат компромис, тие можеле да бидат ослободени по две недели.

„Брачниот затвор“ во Биертан повеќе не функционира и е претворен во музеј.